         |
|
|
|
|
|||||||||||||||||||
| "Op woensdag 15 januari 2003 hebben zijn vrouw en kinderen ingestemd
met het voorstel van de artsen van de afdeling Heelkunde Intensive Care H4
van het LUMC om de grote hoeveelheid apparatuur en medicatie die nodig was
om het lichaam van Bert Smit nog te laten functioneren te gaan beëindigen."
Op woensdag 15 januari 2003 om 18:15 uur |
|||||||||||||||||||
| Korte omschrijving van de laatste week:
|
|||||||||||||||||||
| Maandag 6 januari: | |||||||||||||||||||
| Bert wordt in de nacht van zondag op maandag in bed niet lekker. Hij
klaagt vooral over pijn in zijn buik en rug. Hij gaat vervolgens een aantal
keren naar het toilet in de veronderstelling dat hij een buikgriep heeft
ofzo. Hij voelt zich nog steeds erg slap en besluit om in de huiskamer in
een leunstoel te gaan zitten zodat zijn vrouw Anna rustig verder kan slapen.
Anna vertrouwde het niet en ging beneden kijken en trof Bert in een
duizelige toestand, nog steeds klagend over rug en buikpijn aan. - ca
05:00 Al snel dachten de broeders van de ambulance dat het om een inwendige bloeding ging en hebben met grote spoed Bert, onder begeleiding van Elly, naar het LUMC gebracht. Geek met zijn moeder er achteraan over de behoorlijk gladde wegen. |
|||||||||||||||||||
| Zonder aarzelen werd na een snel onderzoek besloten om tot
een operatie over te gaan. Een zeer zware operatie aan de Aorta die in de
buik was verdikt en gaan lekken. Bert had daardoor al veel bloed verloren. Kort
gezegd hield die operatie in dat het lekkende stuk slagader vervangen moest
worden door een kunststof slang. De ingreep duurde van ca 06:45 tot 10:30. De familie werd medegedeeld dat Bert zeker de komende 24 uur in slaap gehouden zou worden vanwege de aangesloten be-ademingsapparatuur om het herstel na deze zware ingreep in gang te zetten.
|
|||||||||||||||||||
| Dinsdag 7 januari: | |||||||||||||||||||
| S'morgens al heeft Bert kans gezien om zelf de slang van de be-ademing
uit zijn mond te halen. Hij bleek toen zelf redelijk te ademen waarop de
artsen besloten om het zo te laten. Verbazing alom dat Bert al zo snel weer
"wakker" was en bleek te herstellen. Hij heeft zelfs het bezoek van die dag
kunnen uitzwaaien.
|
|||||||||||||||||||
| Woensdag 8 januari: | |||||||||||||||||||
| Zeer voorspoedig bleek het te gaan waarop in overleg met Bert werd
besloten om voor het avond-bezoek te trachten hem in een stoel te zetten.
Daarbij bleek echter de buikwond iets te gaan protesteren en werd Bert weer
terug in bed gelegd. Hij heeft het bezoek van die avond vanwege zijn
oververmoeidheid slechts "hallo" kunnen zeggen en iets genoemd van;"Nee...
jullie gaan nog niet weg... we gaan een bakkie doen!". Diezelfde avond
hebben de artsen besloten om Bert middels medicatie weer te laten slapen om
hem zodoende weer aan de be-ademing te kunnen aansluiten en het herstel in
alle rust zijn gang te laten gaan. Vanaf dat moment is Bert aldoor slapende gehouden doordat zijn toestand niet verbeterde. In tegendeel; de mogelijke complicaties waarop de familie na de eerste operatie werd gewezen werden werkelijkheid. Vrijwel elke dag was de melding dat de toestand stabiel was, zij het met meer medicatie en met nog iets meer van de complicaties erbij. Zo functioneerden zijn longen steeds slechter, de darmen werkten nog niet en de nieren verslechterden.
|
|||||||||||||||||||
| Dinsdag 14 januari: | |||||||||||||||||||
| Ruim een week na zijn opname in het LUMC wordt de toestand van Bert zo
kritiek, dat de artsen de familieleden om 14:30 bij elkaar roepen. Er zou
vanaf dat moment geen operatie meer uitgevoerd worden en ook zou bij een
eventuele hartstilstand geen reanimatie toegepast worden, omdat de
levensfuncties van het lichaam slechts werden uitgevoerd door medicatie en
apparatuur. De familie heeft daarop een schema opgezet waarbij minstens één
van de kinderen voortdurend in het ziekenhuis aanwezig zou zijn voor het
geval dat vader ineens zou verslechteren en/of zou overlijden. Zoon Huub zou
tot de volgende morgen 08:00 aanwezig zijn. Maar rond 23:00 meldden de
artsen na overleg met de chirurgen dat een operatie van de buik mogelijk nog
een oplossing zou bieden. Er werd besloten om direkt, inmiddels 23:30, te
gaan opereren. De dienstdoende arts van de afdeling IC informeerde de
familie die, gezien de risiko's van een dergelijke ingreep, zich weer
allemaal naar het ziekenhuis begaven. Om ca 04:30 kwam de melding dat Bert
ook deze zware ingreep had doorstaan en wonderbaarlijk genoeg het lichaam
iets beter ging functioneren. Tijdens de operatie waren alle darmen
gekontroleerd op mogelijke schade, maar daarvan was geen spoor te ontdekken.
Wel werd anderhalve liter troebel vocht uit de buik verwijderd dat mogelijk
de oorzaak van een infectie was. Huub is de rest van de nacht en ochtend in de buurt gebleven en bezocht Bert vrijwel elk half uur. Afgesproken was dat Hans hem tussen 11:00 en 12:00 de volgende dag zou aflossen.
|
|||||||||||||||||||
| Woensdag 15 januari: | |||||||||||||||||||
| Om ca 11:00, toen Huub weer polshoogte ging nemen omtrent de toestand van zijn vader Bert, werd er zeer zorgzaam door de artsen gereageerd en vroegen om ook de andere familieleden te laten komen. Een reistijd van 20 minuten leek nog wel te overbruggen, maar de toestand was al erg zorgelijk. | |||||||||||||||||||
| Toen Hans inmiddels al ter plaatse was, omdat hij Huub zou aflossen, waarna de rest van de familie arriveerde, kregen zij de mededeling dat de artsen toch nog een poging wilden doen. Er bevindt zich namelijk in het bloed een bepaalde stof, die aangeeft hoeveel afstervende lichaamscellen er op dat moment zijn. Met medicatie wilden ze die hoeveelheid trachten te verlagen.Geek, zijn vrouw Elly en moeder gingen vervolgens weer richting huis terwijl Hans en Huub in het ziekenhuis bleven. Eigenlijk had de familie toen al verwacht dat de uitspraak zou zijn "we stoppen ermee". Maar nee... er werd dus nog een poging gedaan om met medicatie het lichaam weer aan het werk te krijgen. | |||||||||||||||||||
| Om 16:00 uur werd met Hans en Huub besproken dat ook de betreffende medicatie geen effect had en dat zodoende de artsen moesten besluiten om de behandeling van Bert te gaan stoppen. Iedereen werd wederom verzocht naar de afdeling IC van het LUMC te komen. Ditmaal...... voor die laatste gruwelijke keer waar ze zo bang voor waren, maar ook eigenlijk naar uit hadden gekeken. Juist omdat er voor Bert geen toekomst meer was. Hij was eigenlijk al van hen heengegaan en zijn lichaam werd slechts nog op gang gehouden door medicatie en apparatuur. | |||||||||||||||||||
| Even na 18:00 uur, toen iedereen nog even persoonlijk afscheid van hun
man, vader, schoonvader en opa had kunnen nemen werd temidden van zijn
familie de medicatie aan Bert gestopt. Na het loskoppelen van de slang van
de be-ademing hield het leven voor Bert Smit onmiddelijk en definitief op.
Woensdag, 15 januari 2003, 18:15 uur |
|||||||||||||||||||
|
Hubertus Smit
|
|||||||||||||||||||
| Bedankt Bert, voor alles wat je gedaan en gegeven hebt. Vaarwel.... en misschien tot ziens |
|||||||||||||||||||
| Rouwkaart: |
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
